مشخص نيست تشريف قدومت، شمس كُرد من!

سَواد قريه ای از بلخ و رومت، شمس كُرد من!

 

هميشه مختلف!* اين هفت‌خوان هفتاد‌‌‌ بارم كُشت

چه اصراری است در تغيير مومت، شمس كُرد من؟!

           

اگر چه شيشه دارم در بغل، مست تب سنگم

چه حالی دارد آغوش هجومت، شمس كُرد من!

 

هَلاهل تشنه ام قدر لب تيغی و مشتاقم

شوم قربانی ات طبق رسومت، شمس كُرد من!

**

قشنگ پُر ابهت! نيستی و می كند يادی

دو تارم از تو و از زادبومت، شمس كُرد من!

                                      1373 خورشيدی

____________________________________________________________

*چندین گاه است تا می نویسم که بفرمان باشی و تو هر روز مختلف تری.

                                                      عین القضات/ نامه ها،ص 44


سه‌ر چاوه‌:بیرۆکه‌ی حسه‌ین ته‌قدیسی